Let's FUCKIN 'em all

นี่ก็เป็นเอนทรี่แรกของผมที่อาศัยความชอบส่วนตัวในการเขียน และว่าจะทำตอนอื่นๆ มาด้วย
ลองไปทำดูนะครับสมัยนี้มันอัตรายเผื่อมีอะไรก็จะช่วยได้

ถ้าพูดถึงพื้นฐานในการต่อสู้ เวลาจะทำอะไรใครละก็ของที่อยู่ใกล้มือดีที่สุด ของที่ว่าคงไม่ใช่แค่ใกล้มือละครับ

ที่ว่านี่มันก็มือของเราดีๆ นี่แหละครับ......!

และทุกวิชาการต่อสู้คงไม่ใช่รับเป็นศิษย์แล้วจะจับมาสอนท่า ฮาโดเคน หรือ คลื่นเต่าสะท้านฟ้า เลย

อีแบบนี้มันไม่ใช่อะกิ๊ฟ มันต้องกำหมัดก่อเซ่....!

ครับ... การหมัดเป็นการจู่โจมที่รุนแรงและง่ายที่สุดและไวที่สุด โดยการกำหมัดไม่ใช่สับแต่ว่ากำมือนะครับมันมีขั้นตอนง่ายๆ นิดเดียวเอง เพื่อประสิทธิภาพการโจมตีและความปลอดภัยของมือเรา



1. ข้อแรกมือของเราจะแบแบบธรรมชาติซึ่งเป็นลักษณะการวางมือที่ปกติที่สุด

2. กำนิ้วทั้งสี่ไว้ที่อุ้งมือ (ให้นิ้วชิดกันก่อนนะเฟ้ย) โดยปลายนิ้วจะจิ้มอยู่ที่เส้นแนวขวางที่ฝ่ามือพอดี
ส่วนนิ้วโป้งก็ยังไม่พูดถึง รอข้อ 3 ก่อนละกัน

3. คราวนี้ก็หุบนิ้วโป้งตามภาพไปเลย ให้นิ้วโป้งงอด้วยนะถ้าปล่อยให้ยังตรงเด่ละก็ เตรียมหาเฝือกนิ้วโป้งรอไว้เลยเพราะว่ามันจะกระแทกแล้วมีโอกาศที่จะเกิดอาการบาดเจ็บที่ข้อต่อได้ ถ้าแจ๊คพอตละก็ จะได้เล็บฉีกเป็นโบนัสด้วยนะเออ

คำเตือน : บางคนคงจะเคยเห็นวิธีการกำหมัดแบบนี้จากวิชาคาราเต้ หมัดแบบนี้ถึงจะทำให้เกิดความเสียหายกับเป้ามายก็จริง แต่จะทำให้นิ้วเราซ้นได้ง่าย แถมโอกาศสูงพอดู ถ้าเกิดพลาดหมัดเลยไดนกำแพงละก็สุดๆ เลยละ

และที่สำคัญก็คือจุดที่หมัดของเราต้องไปกระแทกใส่เป้าหมาย นั่นก็คือ

ที่มันโหนกขึ้นมาเวลากำหมัดนั่นแหละครับคือส่วนที่อันตรายที่สุดของหมัด เพราะตรงนั้นจะเป็นข้อต่อและมันจะแข็งแรงที่สุดสามารถรับแรงกระแทกได้ดี แต่ไม่ถึงกับรับแรงกระแทกได้สมบูรณ์ ถ้าเจอกับคอนกรีตก็จะเป็นแบบเดียวกับหมัดก่อนหน้านี้แหละครับ

และการจู่โจมด้วยมือก็ไม่ได้มีแค่หมัดอย่างเดียว (อันนี้ขอแถม)

ครับนั่นก็คือหลังมือ หรือหลังแหวนนี่เอง (ยืมภาพมาจากเว็บการแพทย์มา) ซื่งบรรดาผู้หญิงส่วนใหญ่จะใช้หน้ามือ แต่ว่านั่นยังแรงไม่พอ หลังมือจะแรงกว่า ท่าตบหลังมือนั้นถูกบรรจุลงในการสอนของวิชา "ซิสเทม่า" (ไม่ใช่แปรงสีฟันนะเว้ย) ซึ่งเป็นวิชาการต่อสู้ของหน่วย สเปสนาซ ของประเทศรัสเซีย ถ้าอยากรู้ว่าแรงยังไง ใช้ยังไงเดี๋ยวมันจะยาว ตามลิงค์ไปเลยครับ

http://seedang.com/stories/33159

เดี๋ยวจะมาลงเรื่องอื่นๆ เกี่ยวกับการป้องกันตัวต่อ ตอนนี้เอาแค่นี้ไปก่อนนะครับ