Let's FUCKIN 'em all

ในวันเสาร์ที่ 22 สิงหาคมที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาศไปที่ชะอำมา ไปชะอำครั้งนี้ก็เพราะต้องทำโครงการของวิชาสิ่งแวดล้อม แต่จุดประสงค์หลักคือมาเที่ยวดีๆ นี่แหละ

 

เริ่มออกเดินออกจากบ้านตอนเช้าเวลา 5.00 น. ไปรอคนในกลุ่มที่ป้ายรถเมล์ที่หน้าโรงเรียนเก่าผม ตอนแรกก็ไม่ได้จะไปรอตรงนี้หรอก แต่เสือกมีคนนึงที่โทรไม่รู้เอาโทรศัพท์ไปทำอะไรของมันจนเดือดร้อนคนอื่นที่ต้องแยกตัวไปรอมันคนเดียว

 

6.00 น. เกาะรถเพื่อนไปที่อานุเสาวรีย์ชัยฯ ไปขึ้นรถตู้ เสียหัวละ 180 บาท

นี่เป็นภาพของคนในกลุ่มบางส่วนบนรถตู้ แต่ไอ้คนที่กำลังจะหอมแก้มแฟน(?) ตัวเองนะ มาเคลียร์กะตูหลังกล้องซิ

(แต่สุดท้าย ก็โดนแม่คุณทุบซะ)

ใช้เวลาราว 3 ชั่วโมงในการเดินทาง พอถึงที่หมายก็เดินไปซักระยะนึงก็โทรถามเจ้าของบังกะโลเรื่องที่อยู่ (กะจะเดินไปหาเอง แต่มันไกล)

 

นี่คือ "พี่อ้อย" เจ้าของบังกะโล "สุโขทัย" ที่เราไปพักกัน

พอถึงที่หมายเราก็เดินหาบ้านพักที่เพื่อนผมมันจองไว้ก่อนเลย

จากตรงนี้ไปราวๆ 15 เมตร จะเป็นชายหาด มองจากตรงนี้ก็ยังเห็นทะเลเลยครับ

อ่าเจอแล้ว บ้านแสนสุข

แต่ว่าไม่ใช่หลังนี้ พี่อ้อยแกพามาผิดครับ จริงๆ เป็นหลังนี้

หลังนี้ มันมีตู้เย็บด้วย เป็นบ้านแอร์หลังเดียวที่มีตู้เย็น

พอเก็บเสื้อผ้าเปลี่ยนชุดเสร็จ ก็ออกไปดูชายหาดกันเล้ย

ตอนมานี่คนน้อยอยู่ครับ ไกลสุดลูกหูลูกตา

แต่ตอนนี้อย่าหวังครับ ยังไม่ได้เล่นน้ำหรือทำงานกัน หาข้าวกินกันก่อนครับ มื้อเที่ยงเราไปกินกันที่ร้าน "ภูมิซีฟู๊ด" เดินออกจากซอยของบังกะโลสุโขทัยไปทางขวามือ เดินไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอ

กำลังนั่งสั่งกันอยู่เลยครับไม่นานเกินรอก็ได้กินกันละครับ

 

ร้านนี้รสอาหารกลมกล่อมกำลังดี ไม่จัดมากครับ (จขบ. ชอบกินเผ็ด)

พอกินเสร็จก็ถึงเวลาขี้เกียจกันแล้ว พวกแมร่งก็นอนกันผมก็ว่างจัดๆ ไม่รู้จะทำอะไร ไอ้กอล์ฟหัวโจกกลุ่มกำลังจะไปกดตังค์อยู่พอดีก็เลยไปกะมันด้วย พอดีก่อนหน้านั้นเห็นสะพานปลาไกลลิบๆ ก็เลยพากันไปดูกัน

ขอบอกว่าไกลมากๆ เลยตัดสินใจเช่าจักรยามเบาะคู่ช่วยกันปั่นกัน ผมมันก็ไม่เคปั่นจักรยานเพราะบ้านไม่มีตังค์ แต่สักพักก็ปั่นกันเป็น กอล์ฟคุมทิศทาง ผมออกแรงปั่น จากบ้านพักถึงสะพานปลาไกลมากครับ ราว 5 กิโลเมตรเห็นจะได้ปั่นกันเหงือกปลิ้น ปั่นเสร็จต้องเดินต่อเพราะติดร้านอาหาร

นี่ยีงอีกไกลนะครับ เพราะผมต้องเดินไปถึงสุดทางอีก

มีทาง 2 ช่วงที่แบบกะเอาให้ร่วงเลยเพราะมีแต่หินเดินลำบาก ถ้าเดินไม่ดีหัวทิ่มตกทะเลย โดยเฉพาะช่วงที่ 2

wawawa wasuremono~ Ore No Wasuramono~ (Ore No Watsuremono/ Shiraishi Minoru)

สุดท้ายก็เดินมาถึงปลายแหลมสะพานปลาจนได้ ไกลสาด.....

 

ในตอนนั้นผมเห็นว่าฝ้ามันครึ้มๆ แล้วก็ว่าจะรีบกลับ ระหว่างทางผมเจอเจ้านี่

 

 ไอ้หมา "ซึนเดเระ" ผมเดินกลับ มันเดินตาม พอผมหันกลับมามอง มันเสือกหยุด สรุปเมิงจะเอาอะไรกะกรู

 

พอขาลงจากสะพานปลา ผมเจอไอ้นี่

เปลือกของสิ่งมีชีวิตที่คาดว่า เป็นตัวที่มิโอะเกลียดที่สุด

จากนั้นก็กลับไปที่บังกะโล แล้วออกมาทะเลอีกรอบ เพื่อทำงานกลุ่ม แล้วเล่นน้ำทะเล

บรรยากาศยามเย็นของชะอำ รู้สึกว่าคนเยอะขึ้น

 

วันรุ่งขึ้น ราว 10.00 น. เตรียมตัวออกจากบ้าน โดยอาศัยรถทัวร์กลับกรุงเทพกัน

สำหรับใครที่อยากจะหาที่พักที่ชะอำละก็ ก็เชิญที่บังกาโลสุโขทัยได้เลยนะครับ

ข้อมูลที่พัก

ตอนนี้ขอพักหน่อยละกัน เดินทางขากลับโคตรลำบากเลย